Ik zal geen namen noemen, maar het is zeer teleurstellend hoe weinig van mijn progressieve vrienden (gematigde stemmen, geen linkse rakkers of verstokte wokies) zich verzet hebben tegen de absurde beschuldiging van een “genocide” in Gaza (zie mijn essay daarover). Sommigen beaamden die beschuldiging zelfs expliciet, mogelijk onder sociale druk of misleid door ooit respectabele ngo’s en mediapropaganda. They Don’t… Lees verder »Teleurstelling
Pleegt Israël een “genocide” in Gaza? Probeert het IDF zoveel mogelijk burgerslachtoffers te maken, of probeert ze dat juist zoveel mogelijk te vermijden? Vorige week publiceerde ik daarover een essay voor het Australische magazine Quillette, waar ik regelmatig schrijf over diverse onderwerpen. Hoewel ik doorgaans de controverse niet schuw, is dit de eerste keer dat ik echt zelfcensuur overwoog. De… Lees verder »Geloven ze het zelf wel? De “genocide” in Gaza als ideologische lakmoes
[In deze gastbijdrage over “Hoe links de nieuwe zwartekousenkerk werd” neemt lezer Willem Roose ons mee van het Zeeuwse platteland naar het hart van de linkse kerk. Met milde zelfspot en bijtende humor beschrijft hij hoe zijn wereldbeeld kantelde: van idealistische molenaar en VPRO-lid tot kritische toeschouwer van een links dat, volgens hem, steeds meer op de dogmatische gemeenschap uit… Lees verder »Hoe links de nieuwe zwartekousenkerk werd (en alleen de verpakking anders bleef)
Ik was verrast dat mijn naam viel in het interview met Erwin Mortier in De Morgen dit weekend: “Ik treed niet meer in discussie met de Maarten Boudry’s van deze wereld. Die jongens blijven permanent te kort voor hun eigen lange broek. Ik besef dat ik hun dogmatisme er nooit zal uitkrijgen. Ik ga daar mijn dure tijd niet meer… Lees verder »Antwoord en uitdaging aan Erwin Mortier
Imagine some people in your neighborhood are mixed up in organized crime—say drug trafficking. Some locals decide to blow the whistle because they worry that the whole community will get a bad reputation, and they start urging everyone else to speak up too. Most people, though, just keep their heads down, understandably reluctant to pick a fight with the gang… Lees verder »When the Police Raid the Neighborhood: The Real Lesson of Science’s Politicization
Alicja Gescinska heeft in haar jongste column gelijk dat ‘whataboutism’ een hinderlijke dooddoener is in discussies. In plaats van op inhoudelijke argumenten in te gaan, werpt iemand tegen: ‘Maar waarom heb je het dáár [vul je favoriete onderwerp in] niet over?’ Tijd is een schaars goed, en niemand kan zich met alle problemen in de wereld bezighouden, tenzij je Etienne Vermeersch heet.… Lees verder »Een universiteit is spelverdeler van het debat, geen deelnemer. Antwoord aan Alicja Gescinska.
Dirk Verhofstadt is een van de zinnigste, fijnzinnigste en vrijzinnigste denkers van ons taalgebied. Dirk heeft een indrukwekkend oeuvre opgebouwd dat zich uitstrekt over politieke filosofie, mensenrechten, holocauststudies, religiekritiek, feminisme en de geschiedenis van het liberalisme. Door zijn legendarische productiviteit heb ik altijd vermoed dat de naam “Dirk Verhofstadt” een pseudoniem was voor een genootschap van denkers, zoals bij de… Lees verder »Lofrede voor Dirk Verhofstadt (Prijs Vrijzinnig Humanisme)
(Hieronder de tekst van mijn interview met Fania Oz-Salzberger voor EW Magazine en Knack. Een uitgebreidere Engelse versie verscheen in Quillette) Netanyahu’s ‘staatsgreep’ baart Fania Oz-Salzberger grote zorgen. De Gaza-oorlog is ‘lelijk en vuil’ maar nodig, vindt de schrijfster, die boycots hekelt. ‘Marcheer onder simpele spandoeken, of maak de handen vuil voor een oplossing.’ Op de vraag hoe het met haar gaat, antwoordt… Lees verder »Hoe progressieven een worstelende liberale democratie in de steek laten. Interview met de linkse historica en filosofe Fania Oz-Salzberger
Hieronder mijn lezing over de grootste filosoof van het naoorlogse Vlaanderen: Etienne Vermeersch. Ongelofelijk dat we Etienne al ruim zes jaar moeten missen. Dit kaderde in een lezingenreeks over de Grote Vier filosofen op de Blandijnberg (Apostel, Boehm, Kruithof, Vermeersch). Strikt gezien was Etienne de kleinste, ik schat 165 cm. Hier mijn presentatie:
Gisteren legde ik in De Afspraak uit waarom progressieven de verlichting hebben verraden, en waarom het hoog tijd is voor een nieuwe vooruitgangsbeweging die haar naam wél waarmaakt. Laat techno-optimisme, groeidenken en de verdediging van de verlichting niet (enkel) over aan rechts! De aanleiding is natuurlijk mijn nieuwe boek Het verraad aan de verlichting. Hieronder een fragment over de nieuwe… Lees verder »In De Afspraak (Canvas) over het verraad van progressieven